kinderen

geborgen liefde

Klein, teer en heel kwetsbaar. Een kort leven getekend door liefde en verlies. Steeds een beetje minder kunnen, steeds verder kwetsbaar en afhankelijk worden. Dapper strijdend tot het niet meer kon. In je korte en intense leven ben je omringd door liefde en zorg. Altijd hebben er mensen om je heen gestaan, waarbij je vader en moeder eeuwige zorg en liefde aan je hebben gegeven. Hoe je ook was, wat er ook gebeurde. Ze zijn er altijd voor je geweest. Ook toen leven niet meer ging. Samen begin en einde met elkaar ‘doorleeft’. Tot het laatste moment liefdevol op jouw plekje in de kamer verzorgd. Aan alles hebben ze voor je gedacht. Jouw zijn is nu voor eeuwig geborgen in hun hart. Verloren en toch ook weer niet.

geborgen liefde.jpg

jong

dood en leven.jpg

Als je jong bent, wandel je hopelijk zorgeloos door het leven. En terwijl je je ontwikkelt tot prachtig mens, komen ook de alledaagse dingen op je pad. Zo ook de dood. Meestal zijn het je opa of oma, je pake of beppe die er ineens' niet meer zijn.  Dan zie of voel je plotseling het verdriet van je eigen ouders en moet je voor jezelf bepalen of je nog wilt kijken naar je dode oma. Gelukkig mag en kan alles. En soms ontstaat er ook een boeiend gesprek op de vraag "welke kleur heeft je oma?". "Geel, niet meer zoals ze was".  Heerlijk, die eerlijke uitspraken van de jonge generatie. Mooi om te mogen meemaken als de kleinkinderen een hele actieve rol vervullen bij het afscheid. Want voor iedere leeftijd is er wel iets te bedenken om te mogen doen. Het mooi maken van de kist, je eigen viltwerkje meegeven in de kist of gewoon meehelpen met het vervoer. Kinderen: ontwapenend als het om leven en dood gaat.