natuurbegraafplaats

speciaal

Een vogel?
Gewoon maar een wolk?
Een teken? ………..


Voor iedereen verschillend, net als de dood en het afscheid.
Als je met een specifieke overtuiging in het leven staat, neem je, passend bij deze levensvisie, ook afscheid van het leven. Eerst van je huis, dan van je dierbare zorgplek om vervolgens opgenomen te worden in de natuur.

En daarbij je visie dat je elders verder gaat. Heel speciaal.

Heel speciaal: ook hoe je dierbaren om je heen, elk in hun eigen taal, verbinding hebben gemaakt met jouw afscheid. Acceptatie dat dit het juiste moment is om te gaan. Dat er altijd verbinding zal blijven, zonder te weten hoe. Heel speciaal.  Net als de lucht een paar dagen na je intieme afscheid.

Heel speciaal: ook hoe je dierbaren om je heen, elk in hun eigen taal, verbinding hebben gemaakt met jouw afscheid. Acceptatie dat dit het juiste moment is om te gaan. Dat er altijd verbinding zal blijven, zonder te weten hoe. Heel speciaal.
Net als de lucht een paar dagen na je intieme afscheid.

met zorg

En dan gaat de telefoon. Met veel zorg en aandacht word ik geïnformeerd over het plotselinge overlijden en de vraag of ik in verband met Anne de Jong haar vakantie (https://www.dejonguitvaartzorg.nl) het afscheid wil begeleiden. Een afscheid van de laatste ouder. Zo maar in de nacht was de dood er. Of zou je moeten zeggen: afscheid van dit leven en voortgaan naar een volgende fase? Voor iedereen een persoonlijke keuze. Hoe mooi om verschillende beelden over dood en ná de dood naast elkaar te kunnen hebben als familie. En dan als kinderen met elkaar vol aandacht voor alle details toewerken naar het moment dat je je laatste ouder op de eigen gekozen plek in de natuur naast de andere ouder aan de aarde toevertrouwd. Eeuwige rust. Waarbij op het pad naar deze plek het detail van zorgvuldigheid, saamhorigheid als een stille boodschap achter blijft. Een liturgieviering in de zon gevolgd door hagel bij het laten dalen van de kist. De natuur verwarmt én is onvoorspelbaar. Het komt tot ons zoals het leven en de dood. Gegeven?

detail.jpg

detail

verwonderen 2.jpg

Je naderend afscheid kun je zelf goed invullen. Alles wat voor jou belangrijk is, kun je opschrijven en delen met je dierbaren. Voorbereidingen als de keuze van je graf, kun je samen bij leven maken. De natuur en eeuwige rust is de focus. Als het moment van sterven dan daar is, dan kun je vertrouwensvol het leven los laten. 

En als dierbare heb je dan houvast in wat je liefde van je leven belangrijk vindt, dat je haar liefdevol thuis bij je kunt houden tot haar afscheid, dat je haar dagelijks lekker kunt laten ruiken met haar parfum, dat je schoonzus als dierbaar maatje het hele proces van afscheid verder met je mag invullen, dat je al improviserend wacht op je familie, dat je terugkijkend kunt vaststellen dat alle wensen van je liefde een prachtig afscheid heeft gebracht. 
Weet hebben van details, durven kijken naar details: een krachtige focus om de stilte, die na het afscheid ontstaat, door te komen. 

eeuwige rust

stilte.jpg

Zou je eigen sterven passen bij de wijze waarop je je leven hebt ingericht?

Misschien wel. Waar de een graag het leven loslaat met alle dierbaren om hem heen, past het bij de ander om in de eigen stilte naar de andere kant van het licht te gaan. Gewoon, zomaar in de nacht, in de rust van je eigen omgeving, omdat je lichaam niet meer kan en de wil tot durven sterven er al enige tijd is.

De dood komt dan weliswaar onverwacht én is goed omdat je als dierbaren weet hebt van de struggle for life and death.
Met het maken van een dierbaar persoonlijk afscheid komt er ruimte voor het gunnen van de eeuwige rust.